4. ZACZAROWANY ŚWIAT OPERY

Zostajemy we Włoszech! Nie sposób stąd wyjeżdżać, omijając gmach opery! Mamy trudny wybór, ponieważ właśnie w słonecznej Italii narodził się ten gatunek muzyczny. Właśnie tutaj znajdziemy teatry operowe o znakomitej renomie. Ze świeczką szukać śpiewaka operowego, który nie chciałby w nich wystąpić. Najbardziej znaną i niewątpliwie jedną z najlepszych, nie tylko we Włoszech, ale i na świecie, jest mediolańska La Scala. Powstała pod koniec XVIII w. i to na jej deskach zadebiutował maestro Luciano Pavarotti, wybitny włoski tenor w 1965 roku. Inne wspaniałe teatry operowe znajdziemy na Półwyspie Apenińskim w Rzymie (Teatro dell’Opera), Turynie (Teatro Regio), Wenecji (La Fenice) i najstarszą w Neapolu (Teatro di san Carlo). To na razie tyle, jeśli chodzi o znane miejsca związane z operą.

A teraz wracamy do opery jako formy muzycznej. Warto wiedzieć co nieco na ten temat. Opera to niezwykły gatunek muzyczny, w którym muzyka połączona jest z akcją sceniczną opartą o libretto. Łączy ze sobą muzykę, plastykę i grę aktorską. Warto wiedzieć, że pierwszym operowym dziełem było „Dafne” autorstwa Jacopo Peri. Materiał nutowy tego utworu niestety zaginął. Powstanie opery jest ściśle związane z działalnością Cameraty florenckiej, którą tworzyli włoscy kompozytorzy, poeci i uczeni. Jednym z członków był właśnie wspomniany wcześniej J. Peri. Przedstawienia odbywały się początkowo na dworach książęcych. Potrzeba było czasu, by stały się dostępne dla zwykłych śmiertelników. Każde przedstawienie pociągało za sobą duże koszty, ponieważ oprócz muzyków i drogiej scenografii występujący w nim śpiewacy żądali bardzo wygórowanych gaży. Takie były początki w okresie baroku. Warto przy tej okazji zapamiętać nazwisko Claudio Monteverdiego, twórcy pierwszych wielkich oper m.in. „Orfeusza”, „ Ariadny” czy „ Koronacji Poppei”.

Temat opery jest jak morze, bardzo obszerny i zmieniający się na przestrzeni wieków. Inne oblicze ma w okresie klasycznym, jeszcze inne w romantyzmie, a jeszcze inne współcześnie. Jest to niemożliwe, aby wszystkie reformy, stylistyczne ewolucje, nowatorskie pomysły etc. ująć w tak krótkim tekście. Moim celem było wrzucenie ziarenka zaciekawienia, jak bardzo bogata jest to forma dzieła muzycznego. Powiedzenie o początkach, które dla przeciętnego melomana nie są znane.

A wy spróbujcie sięgnąć dalej i dalej poprzez fantastyczne opery V. A. Mozarta, do niemniej wielkich oper romantycznych G. Verdiego, G. Pucciniego, G. Donizettiego, G. Rossiniego, R.Wagnera i naszego Stanisława Moniuszki uznanego za ojca opery narodowej. O konstrukcji i budowie formy operowej możecie się dowiedzieć z wielu źródeł m.in. „Historii muzyki” J. Chomińskiego czy zaglądając do „Przewodnika operowego” J. Kańskiego.

Wchodząc do sali operowej, przekraczamy próg innego świata. Barwne kostiumy, często bardzo bogata i działająca na wyobraźnię scenografia, śpiewające rozmowy solistów, towarzyszenie chóru, czarująca, ilustracyjna muzyka oderwą was od codziennego, często szarego życia, trosk i problemów.

Spróbujcie, świat opery wciąga!

Wasz wędrujący instruktor

Udostępnij

Share on facebook
Facebook
Skip to content