ODCINEK 8. Ligockie nazwy

Na przestrzeni wieków nazwę Ligoty zapisywano różnorodnie. Różnorodność brała się nie tylko z uwarunkowań językowych, ale i wynikała z pisowni stosowanej przez poszczególnych pisarzy, wpisujących dane do dokumentów. Jeżeli w akcie sprzedaży klucza mysłowickiego z 1360 roku zapisano nazwę Elgoth (Ellgoth), to w następnych latach można spotkać się z następującą pisownią:

Lhota: 1550

Elgutt: 1588

Lgota: 1692, 1695, 1700, 1718

Lgotha: 1696, 1705, 1712

Lotta: 1705

Ligota: 1713, 1716, 1743, 1752, 1764 (i dalej, aż po współczesność)

Elgotha: 1714

Elgott: 1722

Oelgutt: 1733

Ellgutt: 1738

Lygota: 1742

Ellguth: 1750 (nazwa ta występuje również na arkuszach pierwotnego zdjęcia stolikowego Pruskiego Sztabu Generalnego z 1827 roku)

Lgotta: 1760

Elgota: 1761.

W XVIII wieku, mówiąc lub zapisując nazwę Ligoty, używano również słowa Ligotka. Natomiast z XIX wieku znane jest określenie Ligotta. Nazwa ta widnieje na planie nadań górniczych z lat 1846–1855, które wykonane zostały na podkładzie kopii mapy z lat 1802–1803. Pod koniec XIX i w XX wieku można na mapach i pocztówkach zetknąć się z nazwami Ellgoth, Idaweiche, Ligota Pszczyńska.

Udostępnij

Share on facebook
Facebook
Skip to content